→ Oddział Żuraw pozostaje zamknięty dla zwiedzających w związku z prowadzonymi pracami remontowymi
→ Z dniem 2 listopada 2021 roku statek muzeum "Dar Pomorza" został zamknięty w związku z sezonem zimowym
→ Zasady bezpieczeństwa w oddziałach Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku w związku z pandemią COVID-19 - przeczytaj

Wschodnie fascynacje

Kultura i sztuka Dalekiego Wschodu owiana jest mgiełką tajemnicy. Nieczęsto w Trójmieście możemy gościć prace o chińskim rodowodzie. Centralne Muzeum Morskie wychodząc naprzeciw oczekiwaniom wszystkich miłośników orientalistyki zaprasza od 26 stycznia br. na najnowszą ekspozycję, na której zaprezentujemy 44 prace polskiego artysty.

Informacje o artyście:
Edward Kajdański – autor prezentowanej kolekcji obrazów znaczną część swego życia spędził w Chinach. Czas spędzony w Chinach wykorzystał m.in. na naukę tradycyjnego chińskiego malarstwa “guohua”. Jego nauczycielem był Shen Wenjiang – malarz, absolwent chińskiej akademii sztuk pięknych.

W latach 1979 – 1982 Kajdański przebywał na południu Chin, w prowincjach Giiangdong i Junnan gdzie miał możliwość poznania twórczości kilku malarzy, przedstawicieli nowego kierunku w chińskim malarstwie, zwanego “zhongcai”. W dosłownym tłumaczeniu oznacza to “malarstwo ciężkich barw”.

Początki malarstwa “zhongcai” w Chinach sięgają drugiej połowy lat pięćdziesiątych. Kierunek ten zrodził się w pekińskich uczelniach: Centralnej Akademii Sztuk Pięknych i Centralnym Instytucie Sztuki Stosowanej, stanowiąc swego rodzaju formę protestu przeciw stosowanym metodom nauczania malarstwa tradycyjnego (z ich bezwzględnym wymogiem pedantycznego kopiowania dzieł starych mistrzów). Część studentów i absolwentów tych pekińskich uczelni, którzy uznawali się za prekursorów łączących tradycyjne malarstwo chińskie z nowoczesną sztuką Zachodu została w latach rewolucji kulturalnej zesłana “na reedukację” do południowej prowincji Junnan, graniczącej z Birmą, Laosem i Wietnamem.

Osobliwa prowincja, na którą zesłano studentów zamieszkiwana jest przez blisko trzydzieści narodowości i mniejszości narodowe. Piękna tej mieszance dodaje różnorodność kulturalna, barwne tradycje, obrzędy, stroje.

Przygraniczny region tej prowincji – Xishuanbanna jest ponadto jedynym w swoim rodzaju rezerwatem przyrody, z zachowanymi gatunkami flory i fauny z epoki przedlodowcowej, niespotykanymi w innych częściach świata. Jest to niewątpliwy raj dla malarzy, etnografów, zoologów, botaników.

Gdy po zakończeniu rewolucji kulturalnej zostały w Chinach ponownie otwarte wyższe uczelnie, część artystów przebywających na osiedleniu w Junnanie, podjęła tam pracę wykładowców w Junnańskiej Akademii Sztuk Pięknych, wprowadzając do programów również malarstwa, “zhongcai”, które charakteryzuje się świeżością kompozycji, intensywnością barw i giętkością linii. Bardzo często centralnym obiektem ich kompozycji malarskich jest “wysmukła, delikatna postać kobieca”.

Najlepiej znanym w świecie przedstawicielem tego kierunku jest absolwent Centralnego Instytutu Sztuki Stosowanej w Pekinie, długoletni wykładowca Junnańskiej Akademii Sztuk Pięknych, a od 1980 roku zamieszkały w USA profesor Wydziału Sztuki Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles – Ting Shaokuang.
Prace Edwarda Kajdańskiego zaprezentowane w Centralnym Muzeum Morskim w Gdańsku pozwalają nam zapoznać się z charakterem sztuki szkoły junnańskiej.


“Wschodnie fascynacje. Malarstwo Edwarda Kajdańskiego”
Skład Kolonialny 26.01.2006 – 15.06.2006